Kościół Zielonoświątkowy w Suwałkach
                                                                                               STRONA GŁÓWNA 
KONTAKT
Kościół Zielonoświątkowy w Suwałkach
Menu Info

INFO

Kościół Zielonoświątkowy
Zbór "Chrześcijańska Społeczność" w Suwałkach

ul. Kościuszki 44
16-400 Suwałki 
 
Nabożeństwo:

Niedziela, godz. 10:00

Spotkanie modlitewne:

Poniedziałek, godz. 18:00

Kościół Dla Ciebie Augustów
Nabożeństwo:
Niedziela, godz. 10:00,
ul. 3-go Maja 31/2A
16-300 Augustów

CEL Portal
Radio Chrześcijanin
Strona Główna »  Święto Reformacji

Święto Reformacji

Po raz kolejny obchodzimy Święto Reformacji, które przypomina o wydarzeniach z 31 października 1517 roku. Augustiański mnich i profesor teologii Marcin Luter przybił do drzwi kościoła zamkowego w Wittenberdze 95 Tez przeciwko nadużyciom związanym ze sprzedażą odpustów. Tezy sformułowane w języku łacińskim skierowane były do teologów jako podstawa do dyskusji. Wywołały konsekwencje, których nikt nie był w stanie przewidzieć. … więcej na ten temat na stronie Parafii Ewangelicko-Augsburskiej Św. Trójcy w Warszawie http://swietoreformacji.pl/swieto-reformacji.html

Przy tej okazji polecamy refleksje byłego pastora naszego zboru brata Henryka Karasiewicza pt. „Jesienne święta”:

I znowu mamy jesień, krótkie dni, depresyjnie mało światła słonecznego, duchowo ciężko na sercu.


Nie lubię tego okresu, szczególnie, gdy widzę miliony moich rodaków ruszających w podróż „na groby”, gdy w każdym sklepiku można kupić znicze i cmentarne uniesienie przyćmiewa światłe skąd inąd umysły. Z innej strony przebojem do naszego kraju wdziera się obce naszej kulturze świętowanie Halloween. Pewna mała dziewczynka miała problem, bo już w szkole organizowane są obchody tego celtyckiego z pochodzenia święta, które pojawiło się z powrotem w Europie w połowie XX wieku, a do Polski dotarło w latach 90-tych. Jak się zachować? Gdzie pójść mając po kolei Halloween, Święto Zmarłych, Zaduszki?


Potężna presja społeczna jest tak silna, że nawet wyznawcy prawosławia na Podlasiu zaczęli masowo odwiedzać cmentarze, a w cerkwiach odprawiane są nabożeństwa za zmarłych, choć w ich tradycji okres modlitwy za zmarłych trwa pomiędzy Zmartwychwstaniem a Pięćdziesiątnicą. Nawet nieliczna garstka polskich muzułmanów, którzy w ogóle nie znają jakiegokolwiek kultu zmarłych jest dotknięta masowym naciskiem tradycji i coraz więcej z nich „nawiedza cmentarze”.


A co z protestantami i innymi ewangelicznie wierzącymi członkami rozlicznych kościołów mniejszościowych?


Niestety, wielu z nas idzie za ogólnym trendem społeczeństwa. Zapominamy, że my mamy w szeregu jesiennych świąt „swoje” święto – Dzień Reformacji.


Kiedy dr. Marcin Luter 31 października 1517 roku przybijał na drzwiach katedry swoje 95 tez, większość obecnych Świąt już władała jesienną aurą. Od IV-V wieku narastał kult świętych przyjmując niesamowite wręcz formy w średniowieczu i mocą papieskiego dekretu święto Wszystkich świętych ustanowione na dzień 13 maja na pamiątkę przeniesienia licznych „relikwii” do Panteonu było już kanonem roku kościelnego (potem przeniósł to święto na dzień 1 listopada papież Grzegorz III). Również Zaduszki wprowadzone w roku 988 przez przeora klasztoru w Cluny, jako przeciwwaga dla celtyckich form kultu zmarłych były szeroko rozpowszechnione w całej Europie.


Cóż, więc tak nowego wniósł czyn Lutra, że należy o nim pamiętać? Jak to jest jedno z drugim powiązane w tych jesiennych świętach?


Moim zdaniem, najważniejszą sprawą związaną z reformacją jest przypomnienie o tym, że w imię Prawdy objawionej przez Jezusa Chrystusa, trzeba zdobyć się na odwagę pójścia inną drogą niż tłum. Pójścia często w innym kierunku niż szacowna, dawna, ale nie apostolska tradycja. Od czasów wystąpienia Lutra i innych reformatorów nie tylko przy okazji Święta Reformacji przypominamy sobie, że tylko Pismo Święte jest naszym sprawdzianem prawdy, źródłem etyki, kanonem zachowań. To od czasów Lutra na nowo powtarzamy wezwanie, że tylko Chrystus jest powodem naszego zbawienia, że tylko On złożył tak bezcenną ofiarę z siebie samego, że żadnych ofiar i obrzędów nie trzeba i nie można kupować, bo one nie mają znaczenia przed najwyższym Bogiem i nikomu z żyjących i umarłych nie mogą pomóc. Ponieważ zaś zbawienie jest z łaski przez wiarę, to nasi zmarli bliscy nie znajdują się na cmentarzach, gdzie złożyliśmy ich ciała, ale „u Pana „, jak to określa Apostoł Paweł w liście do Filipian i w innych pismach Nowego Testamentu. Nie ma ich też w wymyślonym we wczesnym średniowieczu czyśćcu. Skoro tylko Jezus może żyjącym pomóc, skoro po śmierci nie ma już nic do zrobienia i do kupienia, do załatwienia, nasza uwaga zwraca się na życie, na naszych bliźnich, na ludzi żyjących z nami tu i teraz. Tu i teraz jest czas łaski, czas na oddawanie jedynie Bogu chwały, na poszukiwanie zbawienia i cieszenie się obecnością zapowiedzianego Ducha Bożego, którego mocą jesteśmy zabezpieczeni na dzień powtórnego przyjścia Pana Jezusa - niezależnie czy to wydarzenie zastanie nas przy tym życiu czy też będziemy „błogosławionymi umarłymi w Panu”.


Nie trzeba więc dziwić się, że ewangelicznie wierzący protestanci, bazując na skupionej na Chrystusie nadziei, w Święto Reformacji – zapisane w kalendarzach w ten sam dzień, co święto ciemności i śmierci – organizują gdzie nie gdzie „Light Party”, czyli święto światła z wieczorami uwielbienia w rzęsiście oświetlonych miejscach. Inni zaś organizują np. marsze pod hasłem „HolyWins”, czyli święci zwyciężają.


Podsumowując, reformacja, zapoczątkowana przez dr. Marcina Lutra jest to dynamiczny, trwający proces w duszach i myślach ludzi. Proces, który wymaga determinacji i odwagi, aby nie dać się zepchnąć tłumom na stare, utarte ścieżki. Reformacja zachęca do przemyślenia swoich postaw, postępowań i zwyczajów w taki sposób, aby były zgodne z Pismem Świętym.


I dlatego, moim zdaniem, Dzień Reformacji wnosi do jesiennej, cmentarnej aury świeży promyk światła, wnosi nadzieję, że może być inaczej.

 




Strona Kościoła Zielonoświątkowego - Zbór "Chrześcijańska Społeczność" w Suwałkach
© 2012-2016 KZ Suwałki

  Strony internetowe ONAVI